De camping in Medveja ligt in een kloof. Na de koffie maken
we ons lunchpakket klaar, vullen de waterfles en voorzien van wandelschoenen
gaan we op pad. Er is een wandelpad naar de top. Volgens de borden zouden we
daar 50 minuten over doen. Via een slingerend kiezelpad gaan we omhoog. Het
stijgingspercentage is behoorlijk. We moeten regelmatig stoppen om op adem te
komen. Gelukkig staat er onderweg wel twee keer een bank zodat we de benen even
rust kunnen geven. Het uitzicht is prachtig maar om foto’s te maken is het te
heiig. We maken wel foto’s en dan zien we wel of het een beetje lijkt op wat
wij zien.
Of er staat een fout op de borden of wij hebben een
slakkengang maar we hebben toch echt 100 minuten nodig om boven bij een dorpje
aan te komen. Gelukkig staat hier een heuse picknicktafel dus we nemen hier een
rustpauze en nuttigen ons lunchpakket.
Er passeert zelfs een bus. We kijken
naar de volgende top en we zien daar een hotel liggen waar het uitzicht nog
mooier moet zijn. Toch maar weer op pad richting hotel. Daar aangekomen krijgen
we te horen dat er over twee uren een bruiloft wordt gevierd en dat ze
eigenlijk geen tijd voor nieuwe gasten hebben. Een drankje mogen we nog wel
bestellen. Bij navraag blijkt de bus zelfs ieder uur langs te komen. Dat is te
verleidelijk om te laten lopen. De bus brengt ons naar de plaats Lovran, een
gezellige plaats met veel restaurants en een vissershaven. We genieten op een
terras van het heerlijke weer.
Goed uitgerust lopen we de laatste drie
kilometer langs het water naar onze camping. ’s Avonds gaan we in Medveja op
zoek naar een restaurant maar de enige gelegenheid waar we terecht kunnen is
een soort eetschuur. Jammer dat we niet in Lovran gebleven zijn om te eten.
