Buna

We veranderen onze route. Vanwege alle problemen met vluchtelingen, met name ook in het noorden van Kroatië, besluiten we Zagreb en omgeving niet aan te doen. We gaan nu eerst naar Mostar en daarna naar Kotor in het noorden aan de kust van Montenegro, een stopplaats die we eerst niet hadden gepland. Vervolgens gaan we pas naar Dubrovnik om dan via de kust van Kroatië terug te keren naar het noorden
.
We vertrekken dus eerst richting Mostar in Bosnië. De weg er naar toe is weer prachtig, wat is die Dalmatische kust toch mooi (als de zon schijnt!). We doen weer boodschappen in een grote konzum en passeren de grens zonder problemen.

In Buna, ongeveer 10 km van Mostar, gaan we op een camping staan. We staan er helemaal alleen. Het seizoen is voorbij zegt de eigenaar, vorige week had hij nog 4 kampeerders. Het is een hele eenvoudige camping, maar wat er moet zijn is er en funktioneert.
We installeren ons vlak bij de rivier de Buna.
's Middags gaan we weer fietsen. We willen de bron van de Buna bekijken die zich op zo'n 7 km afstand van de camping bevindt en ontspringt van onder een enorme berg. Eigenlijk is het daar een ondergrondse rivier. We gebruiken een heel simpel kaartje van de camping met als resultaat dat we de verkeerde route rijden. De weg zou nagenoeg vlak moeten zijn, maar we klimmen en klimmen maar. Na zo'n 4 km besluiten we terug te keren. In Buna nemen we een biertje in een heel gezellig restaurant en we wagen vervolgens een tweede poging. Iets meer links van de uitgang van de camping is ook een weg "naar rechts", die naar Blagai voert waar de bron zich moet bevinden. Dit keer is het raak en komen we na zo'n 40 minuten fietsen in het plaatsje Blagai waar het heel toeristisch lijkt. Klopt, want helemaal aan het einde van de route staan aan weerszijden van de weg allemaal souvenirwinkeltjes en tenslotte de gigantische berg met onderaan een groot gat wat de bron van de Buna moet zijn. Het is er heel gezellig met overal terrasjes.

We keren weer terug naar de camping, kleden ons om en gaan in het restaurant waar we 's middags een biertje hebben gedronken heerlijk eten. Je zit daar tussen bamboe(!) heerlijk beschut en hebt tegelijk een prachtig uitzicht op de brug en de rivier de Buna.

 Het seizoen is hier kennelijk ook over. Er zijn uiteindelijk maar 3 tafeltjes bezet.
Het valt ons op dat er zo ontzettend veel autoverkeer is. Het lijkt wel of elke auto aan het rijden is. Ook 's nachts als we proberen te slapen horen we constant autoverkeer, tot 3, 4 uur toe.