We zijn in dubio; ofwel we blijven nog een dag op deze leuke
plaats en gaan dan wel de stad Mostar bezoeken of we rijden met de camper naar
Mostar en gaan daar op een camperplaats staan. De campingbaas biedt vervoer
naar en vanaf de stad Mostar aan voor € 15,-- Met de fiets is ook nog een
mogelijkheid maar we verwachten niet dat er een fietspad is dus rijden we dan op
de gewone weg. Dat laatste is niet zo aantrekkelijk. We maken de keuze voor de
camperplaats in Mostar ook al staat er in de beschrijving dat de camperplaats
moeilijk te vinden is. We gaan op pad en onderweg naar Mostar blijkt dat er
inderdaad geen fietspad is. Het is maar 11 km naar Mostar dus we zijn er zo. De
camperplaats is inderdaad niet te vinden, dan maar naar een parkeerplaats. In
de stad zien we de overblijfselen van de oorlog (1993). Veel beschadigde
huizen. Volgens mij gaan ze die huizen voorlopig niet opknappen want alle
toeristen maken er foto’s van. De oude brug dateert uit 1566 en het was het
symbool van de stad (Mostar= bewaker van de brug). Sinds 2004 is de brug gerestaureerd en staat nu op de wereld
erfgoedlijst van de Unesco. Er zijn zelfs nieuwe stenen voor gehouwen.
Op weg
naar de brug zien we allerlei winkeltjes met souvenirs, kleden, handgemaakte
spullen en heel veel restaurantjes. Wij zijn gestart aan de christelijke kant.
Tegelijk met heel veel andere mensen lopen we de brug op. De brug bestaat uit een
hoge boog geplaveid met gladde stenen, ze hebben er wel richels tussen gemaakt
anders zou je niet kunnen lopen. De rivier de Neretva stroomt onder de brug
door. De brug ziet er mooi uit.
We lopen naar de andere kant van de brug naar
het Islamitische gedeelte. De winkeltjes veranderen iets en we zien hier ook
gekleurde gevels. Minaretten zien we aan beide oevers. In een van de vele
eethuisjes bestellen we een calzone sandwich maar dat blijkt het formaat van
een grote calzone pizza te hebben. We laten ons niet kennen en eten ons bord
leeg.
We besluiten naar Kotor in Montenegro te gaan. Het is nog
een aardig stuk rijden. De hoofdwegen in Bosnië zijn goed maar we moeten ook
over een binnenweg rijden en daar komt de goede vering van de camper wel van
pas. We rijden het grootste deel van de route door de bergen. Het is een enorm
ruig en verlaten gebied. Slechts sporadisch een woonplaats en dan nog heel
klein. Dit deel is trouwens de republiek Servië, onderdeel van Bosnië
Herzegovina en niet te verwarren met het land Servië, dat hier aan grenst. De staatkundige en politieke structuur in Bosnië
Herzegovina is heel ingewikkeld, maar daar zullen we het nu niet over hebben.
We hebben een prachtig gezicht op het land. Jammer dat de
mensen overal rotzooi neergooien. In Kroatië is alles even schoon maar dat
moeten ze zich hier nog eigen maken. Op een van de bergwegen zagen we een
automobilist de kofferbak van zijn auto legen, hup zo de berm in. Via
Borojevici rijden we naar Trebinje en verder naar Tulj. Waar we nu precies de
grens overgaan naar Montenegro is op de kaart niet terug te vinden. We dachten
via Kroatië Montenegro binnen te gaan, althans dat laat onze kaart zien, maar
de kaart blijkt niet te kloppen. We gaan direct via van Bosnië Herzegovina naar
Montenegro. Je moet in dit land hoe dan ook tol betalen, of je de snelweg
gebruikt of niet.
Bij Herceg-Novi bereiken we na een zeer steile afdaling met
vele serpentina’s (haarspeldbochten) de kust. We genieten van het zicht op de
baai. Voor mooie foto’s is het iets te donker. We rijden nog een stuk langs de
kust en net voor Lipci ligt onze camping bij Morinji. Het is inmiddels iets
over zessen dus we zijn blij dat we er zijn. We krijgen een mooie plaats aan
een kleine rivier met een prachtig uitzicht. Volgens de campingbaas is het
water van de rivier maar 12 graden, daar blijven we echt wel uit. Overigens,
het water in de baai van Kotor is zo’n 24 graden!
